iCentar » Sport_Izleti_Rekreacija » Borilacki sportovi i vještine

arax	01.12.2010 13:52
Predmet:Istorija Karate-a Karate (Japanski jezik "prazna ruka" ili "bez oružja u rukama") **rilačka vještina nastala u 16. vijek u. Šta je karate-do? Karate **rilačka vještina porijeklom iz Japan a (koja se danas takođe može trenirati i kao sport). U stvari, najstarije tragove karatea istraživači su pronašli u zapisima i reljefima drevne Indije. Budisticki sveštenici njegovali su specifičnu vještinu golorukog borenja radi odbrane usamljenih budističkih hramova, i radi postizanja psihičkih i fizičkih sposobnosti sveštenika i njihivih učenika. Iz Indije karate se onda prenosi u Kinu, a zatim do Okinave i Japana, gdje nastaje moderni karate. U bukvalnom prijevodu sa japanskog jezika na bosanski znači KARA - prazna (gola), TE - ruka (šaka), DO - put, to jest kako se odbraniti od napadača golim rukama ("put prazne ruke"). Nastanak karatea veže se za drijevne borilačke vještine sa dalekog istoka, a obnoviteljom savremenog karatea se smatra japanski profesor Gičin Funakoši. Historija karatea Karate se razvio na japanskom ostrvu Okinawa koje je dio skupine ostrva Ryukyu a nalazi se južno od Japana. Okinawa je imala jednu staru borbenu formu koja se zvala Tode a koja se najviše koristila za odbranu od napadača i pljačkaša. U 13-om vijeku Okinawin kralj Satto se je udružio sa kineskim Ming-cezarom što je otvorilo kulturalnu razmjenu među zemljama. Da bi povećali utjecaj nad Okinawom, kinezi su poslali jednu grupu zemljoradnika i trgovaca da se nasele na ostrvu, koji su poslije dobili naziv "36 familija". Na osnovu usmene tradicije Kinezi su podučavali Okinawljane svojoj staroj borilačkoj vještini Chuan-fa . Ove dvije vještine su se vremenom isplele i izmiješale ali su zadržale zajedničko ime Tode. Japanski utjecaj na Okinawu je počeo 1609 godine, kada je u krvavom građanskom ratu Satsuma klan izgubio protiv klana Tokugawa. Nakon svoje pobjede Tokugawa-klan je dozvolio poraženom Satsuma-klan u da napadne Okinawu, što je i učinjeno pod vođstvom Shimazu -a i tako je Okinawa dospjela pod japansku vlast. Da bi lakše dobili kontrolu nad okupiranom Okinawom, Shimazu je zabranio svo oružje na ostrvu, što je izazvalo veliko ogorčenje i poniženje. Pošto se ova vještina u 16-om vijeku trenirala u tajnosti ništa u suštini nije poznato o razvoju karatea ili o njegovim pristalicama. U 17-om vijeku nekoličina majstora su postali slavni i od tog vremena se mogu pratiti ove velike škole preko svojih majstora koji su postali slavni preko usmenih historija i legendi. Riječ Te se dodavala mjestima gdje su se vršili treninzi tj. Shuri-Te u gradu Shuri, Naha-Te u gradu Naha i Tomari-Te u gradu Tomari. Sa ovim su i nastali najraniji stadiji današnjih Karate stilova koji svi na neki način vode porijeklo od nekih od ova tri temeljna stila. U toku sljedećih godina obje vještine i Tode su se u tajnosti praktikovale na Okinawi pod neorganizovanim formama bez kontakta i saradnje tadašnjih grupa i eksperata. Polovicom 16-og vijeka ove tri vodeće škole Tode-a su se sporazumjele da nastave podzemnu borbu protiv Japana zajedno, tako da su počeli da se uče jedni od drugih i mijenjaju imena svojih borilačkih vještina iz Tode u Te (što znači ruka). izvor

arax

01.12.2010 13:52

Predmet:Istorija Karate-a

Karate (Japanski jezik "prazna ruka" ili "bez oružja u rukama") ****rilačka vještina nastala u 16. vijek u.

Šta je karate-do?
Karate ****rilačka vještina porijeklom iz Japan a (koja se danas takođe može trenirati i kao sport). U stvari, najstarije tragove karatea istraživači su pronašli u zapisima i reljefima drevne Indije. Budisticki sveštenici njegovali su specifičnu vještinu golorukog borenja radi odbrane usamljenih budističkih hramova, i radi postizanja psihičkih i fizičkih sposobnosti sveštenika i njihivih učenika. Iz Indije karate se onda prenosi u Kinu, a zatim do Okinave i Japana, gdje nastaje moderni karate. U bukvalnom prijevodu sa japanskog jezika na bosanski znači KARA - prazna (gola), TE - ruka (šaka), DO - put, to jest kako se odbraniti od napadača golim rukama ("put prazne ruke"). Nastanak karatea veže se za drijevne borilačke vještine sa dalekog istoka, a obnoviteljom savremenog karatea se smatra japanski profesor Gičin Funakoši.

Historija karatea
Karate se razvio na japanskom ostrvu Okinawa koje je dio skupine ostrva Ryukyu a nalazi se južno od Japana. Okinawa je imala jednu staru borbenu formu koja se zvala Tode a koja se najviše koristila za odbranu od napadača i pljačkaša. U 13-om vijeku Okinawin kralj Satto se je udružio sa kineskim Ming-cezarom što je otvorilo kulturalnu razmjenu među zemljama. Da bi povećali utjecaj nad Okinawom, kinezi su poslali jednu grupu zemljoradnika i trgovaca da se nasele na ostrvu, koji su poslije dobili naziv "36 familija". Na osnovu usmene tradicije Kinezi su podučavali Okinawljane svojoj staroj borilačkoj vještini Chuan-fa . Ove dvije vještine su se vremenom isplele i izmiješale ali su zadržale zajedničko ime Tode. Japanski utjecaj na Okinawu je počeo 1609 godine, kada je u krvavom građanskom ratu Satsuma klan izgubio protiv klana Tokugawa. Nakon svoje pobjede Tokugawa-klan je dozvolio poraženom Satsuma-klan u da napadne Okinawu, što je i učinjeno pod vođstvom Shimazu -a i tako je Okinawa dospjela pod japansku vlast. Da bi lakše dobili kontrolu nad okupiranom Okinawom, Shimazu je zabranio svo oružje na ostrvu, što je izazvalo veliko ogorčenje i poniženje. Pošto se ova vještina u 16-om vijeku trenirala u tajnosti ništa u suštini nije poznato o razvoju karatea ili o njegovim pristalicama. U 17-om vijeku nekoličina majstora su postali slavni i od tog vremena se mogu pratiti ove velike škole preko svojih majstora koji su postali slavni preko usmenih historija i legendi.

Riječ Te se dodavala mjestima gdje su se vršili treninzi tj. Shuri-Te u gradu Shuri, Naha-Te u gradu Naha i Tomari-Te u gradu Tomari. Sa ovim su i nastali najraniji stadiji današnjih Karate stilova koji svi na neki način vode porijeklo od nekih od ova tri temeljna stila. U toku sljedećih godina obje vještine i Tode su se u tajnosti praktikovale na Okinawi pod neorganizovanim formama bez kontakta i saradnje tadašnjih grupa i eksperata. Polovicom 16-og vijeka ove tri vodeće škole Tode-a su se sporazumjele da nastave podzemnu borbu protiv Japana zajedno, tako da su počeli da se uče jedni od drugih i mijenjaju imena svojih borilačkih vještina iz Tode u Te (što znači ruka).

izvor